Języki germańskie

Trudno szukać bliskości między językami z grupy germańskiej i celtyckiej albo romańskiej i słowiańskiej. Odległe owszem są, bo to przecież pozwoliło zakwalifikować je do rodziny indoeuropejskiej ale podobieństw postarajmy się jednak szukać w obrębie jednej grupy. Szereg badań językoznawczych pozwoliło przypisać pewne języki do konkretnych grup na podstawie właśnie takich zależności, które ułatwiają wzajemną percepcję.

Analiza morfologiczna języków doprowadziła do wyodrębnienia w nich takich samych lub bardzo podobnych cząstek wyrazowych w odmiennych częściach mowy. Wydawać by się mogło, że jeśli ktoś zna język niemiecki może mieć kłopoty z nauką języka angielskiego. Panuje taki właśnie stereotypowy pogląd, że te języki bardzo się od siebie różnią, przede wszystkim bardzo różnie brzmią; angielski bardzo płynnie, łagodnie, niemiecki zaś dość szorstko, tak „kanciasto”, sucho.

Dopiero, gdy wdraża się naukę gramatyki okazuje się, że obowiązują dość podobne reguły w obu wymienionych językach. Wyselekcjonowane przez lingwistów morfemy, leksemy oraz czasy, przypadki, rodzaje i inne elementy języka pozwalają dostrzec podobieństwa między niemieckim i angielskim. Znając dobrze w mowie i piśmie jeden z nich na pewno będzie łatwiej nauczyć się drugiego, zwłaszcza, że pomocne w tym są analogie w konstrukcjach gramatycznych zdań i dosyć szeroki zakres podobieństw leksykalnych.

Warto w kontekście podobieństw przyjrzeć się językowi niderlandzkiemu, który ma wiele wspólnego z angielskim i niemieckim.