Język czeski – język słowacki

Ludzie mieszkający od lat na jednym terytorium posługiwali się dwoma językami. Jeden z nich, czeski, ma odległą historię i można powiedzieć, że na terenie dawnej Czechosłowacji był tym ważniejszym językiem. Nie jest tak jednak do końca, bo na równych prawach funkcjonował wraz z nim język słowacki. Na początku wprawdzie stanowił on zlepek różnych ludowych gwar, ale z czasem zyskał status języka równoprawnego z czeskim.

Taka sytuacja powszechnej dwujęzyczności trwała blisko siedemdziesiąt lat. Obecnie język czeski jest obowiązującym na terenie Czech, a językiem słowackim posługują się mieszkańcy Słowacji. Te obydwa języki zaliczają się do najliczniejszej indoeuropejskiej rodziny językowej. Wchodzą w skład grupy Bałtosłowiańskiej, która dzieli się na Bałtycką i Słowiańską.

Ta ostatnia jest znacznie większa i należą do niej liczne języki, które ze względu na podobieństwa między nimi stanowią kolejne trzy grupy. O przynależności do nich zdecydowało również położenie geograficzne terytoriów. I tak np. języki czeski i słowacki, a wraz z nimi także polski, stanowią grupę zachodniosłowiańską korzystającą z alfabetu łacińskiego.

Istnieje między nimi jeszcze wiele innych podobieństw mających źródło w odległej przeszłości, co sprawia, iż nawet nie ucząc się słowackiego lub czeskiego jesteśmy w stanie wiele zrozumieć podczas biernego słuchania. Ze względu na liczne podobieństwa form gramatycznych i leksykalnych powinniśmy unikać uczenia się tych języków równocześnie, ponieważ mogą się mylić i sprawiać kłopoty w aktywnym ich użyciu.